ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΘΥΟΣ * ORPHIC HYMN TO TETHYS (THE SEA)

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΘΥΟΣ

Ὠκεανοῦ καλέω νύμφην, γλαυκώπιδα Τηθύν,
κυανόπεπλον ἄνασσαν, εὔτροχα κυμαίνουσαν,
αὔραις ἡδυπνόοισι πατασσομένην περὶ γαῖαν.
Θραύουσ αἰγιαλοῖσι πέτρῃσί τε κύματα μακρά,
5 εὐδινοῖς ἁπαλοῖσι γαληνιόωσα δρόμοισιν,
ναυσὶν ἀγαλλομένη, θηροτρόφος, ὑγροκέλευθε·
μήτηρ μὲν Κύπριδος, μήτηρ νεφέων ἐρεβεννῶν
καὶ πάσης πηγῆς νυμφέων νασμοῖσι βρυούσης·
κλῦθί μου, ὦ πολύσεμνε, καὶ εὐμενέουσ ἐπαρήγοις,
10 εὐθυδρόμοις οὖρον ναυσὶν πέμπουσα, μάκαιρα. -

[ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΙ, ΑΡ. 22 - "88 ΙΕΡΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, ΑΘΗΝΑ 2004 ]

HYMN TO TETHYS (THE SEA)

Tethys I call, with eyes cærulean bright,
Hid in a veil obscure from human sight;
Great Ocean's empress, wand'ring thro' the deep,
And pleas'd with gentle gales, the earth to sweep;
Whose blessed waves in swift succession go,
5 And lash the rocky shore with endless flow:
Delighting in the Sea serene to play,
In ships exulting and the wat'ry way.
Mother of Venus, and of clouds obscure,
Great nurse of beasts, and source of fountains pure.
10 O venerable Goddess, hear my pray'r,
And make benevolent my life thy care;
Send, blessed queen, to ships a prosp'rous breeze,
And waft them safely o'er the stormy seas.

Translated by Thomas Taylor

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος (Από την «Λειτουργία του Ορφέα»)
Υμνωδία: Βασιλική Λαβίνα

Music: Yannis Markopoulos (From the "Liturgy of Orpheus")
Performance: Vassiliki Lavina

ΠΟΣΕΙΔΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ * POSEIDON THE MASTER OF WATER

ΠΟΣΕΙΔΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ

POSEIDON THE MASTER OF WATER AND THE EVOLUTION OF SPECIES

Music: Medwyn Goodall (from the album "Neptune, God of the Oceans")

Β΄ ΜΥΗΤΙΚΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ - ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 6

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009

Ώρες: 12 - 5 μμ

ΠΟΣΕΙΔΩΝ 21/2 – 20/3

* Νόμος Εξελίξεως *

Θέμα:

«Ο Κύριος τών Υδάτων και τής Δυνάμεως»

Εξήγησις Ορφέως Ύμνων:

Ωκεανού, Τηθύος, Νηρέως, Νηρηίδων, Λευκοθέας, Παλαίμονος

Δηλώσεις συμμετοχής τουλάχιστον
4 ημέρες πριν από το Σεμινάριο.

Περιορισμένος αριθμός θέσεων.
Δηλώστε έγκαιρα την συμμετοχή σας.

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ"

Πού θα βρείτε τα βιβλία

των Εκδόσεών μας;

Ζητήστε τα

* Στην έδρα τής Εταιρείας:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 183,
ΑΘΗΝΑ - Τ.Κ. 112 51

* Στο ΤΗΛ.- ΦΑΞ: 210-8848066,

* Στην HΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ (E-MAIL):
heliodromion@ath.forthnet.gr

Και στα κεντρικά Βιβλιοπωλεία των Αθηνών:

* Πολιτεία, Ιπποκράτους 3

* Εύανδρος, Ακαδημίας 86

* Παρ' ημίν, Χαρ. Τρικούπη 11α

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Περί Ευθυμίας

ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Περί Αγαλμάτων

ΠΡΟΚΛΟΣ

Περί της Ιερατικής Τέχνης των Ελλήνων

ΟΡΦΕΥΣ

88 Ιεροί Ύμνοι της Ελληνικής Θρησκείας

ΑΜΜΩΝΙΟΣ

Λεξικόν Ομοίων και Διαφόρων Λέξεων

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ

Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδυσσείας

ΙΑΛΥΣΣΟΣ

Τυπικόν Γενεθλίων κατά τα πάτρια των Ελλήνων

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ

Αστραπόσιγμα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ

Οι Μυστικές Φωνές της Γαίας

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΘΥΡΗΣ

Οι Όροι του Σπευσίππου - Λεξικόν Εννοιών
της Πλατωνικής Φιλοσοφίας

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ

Εθνικά - Μέγα Γεωγραφικόν Λεξικόν

ΤΡΙΦΙΟΔΩΡΟΣ

Ιλίου Άλωσις

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΛΑΛΑΣ

Χρονογραφία

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΑΡΕΛΙΔΗΣ

Σκέπτομαι, άρα υπάρχω.
Είμαι, όμως, οι σκέψεις μου;

ΜΑΡΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Καλλιρρόη Σιγανού - Παρρέν

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΖΑΡΟΥ

90 Μύθοι του Αισώπου

ΛΟΝΚΟ ΚΙΛΑΠΑΝ

Η Ελληνική Καταγωγή των Αραουκανών
της Χιλής

ΤΖΕΝΗ ΧΩΛΛ

Ζώντας στην Αρχαία Ελλάδα

ΑΕΡΗΔΕΣ - Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ * THE WIND TOWER OF ATHENS

Ακολουθώντας την Οδό Αιόλου... αν καθ' οδόν δεν ανοίξει "ο ασκός του", θα βρεις τον Πύργο τών Ανέμων στην Αρχαία Αγορά τών Αθηνών...
Following the Aeolus Street... if "Aeolus' bag" doesn't open on the way, you' ll find the Tower of the Winds in Ancient Agora of Athens...

Οι 8 Άνεμοι παρουσιάζονται στο βίντεο κατ' αντιθετική σειρά των σημείων τού Ορίζοντα, ως εξής: Β - Ν - Α - Δ - ΒΑ - ΝΔ - ΒΔ - ΝΑ.
The 8 Winds are presented in the video as follows: N - S - E - W - NE - SW - NW - SE.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ – ΜΑΡΤΙΟΥ 2009

Κάθε Τρίτη, ώρες 7 - 10 μ.μ.

ΚΥΚΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ & ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Συστηματική μελέτη της Ιστορίας επί τη βάσει των κειμένων και ιστορικών τεκμηρίων: Αρριανού «Αλεξάνδρου Ανάβασις», Βιβλία Ζ΄. Ο βίος και τα έργα του Αλεξάνδρου από την αρχή της βασιλείας του (336 π.χ.) μέχρι και τον θάνατό του στην Βαβυλώνα –σημερινό Ιράκ (323 π.χ.)

Συνεχίζεται από Σεπτέμβριο 2008.

Ως διδακτικό βιβλίο χρησιμοποιείται η επίτομη έκδοση του Παπύρου.

Εισηγητής Κύκλου: Ιαλυσσός.

Κάθε Τετάρτη, ώρες 7 - 10 μ.μ.

ΚΥΚΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Συστηματική και σε βάθος ανάλυση όλων των Πλατωνικών Έργων:

Πλάτωνος «Νόμοι / Περί Νομοθεσίας, Πολιτικός», Βιβλία ΙΒ΄. Το λεγόμενο «κύκνειο άσμα» του θείου Πλάτωνος. Συνεχίζεται από Σεπτέμβριο 2008.

Ως διδακτικό βιβλίο χρησιμοποιείται η δίτομη έκδοση της Νομικής Βιβλιοθήκης.

Εισηγητής Κύκλου: Ιαλυσσός.

Κάθε Πέμπτη, ώρες 7 - 10 μ.μ.

ΚΥΚΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ

Σημαντικά και εν πολλοίς άγνωστα κείμενα της αρχαίας και νεώτερης Ελληνικής Γραμματείας: Πλουτάρχου, Δελφική τριλογία:

α.- "Περί του μη χράν έμμετρα νυν την Πυθίαν" (Γιατί η Πυθία δεν χρησιμοποιεί πλέον έμμετρους χρησμούς)

β.- "Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων" (Για τα Μαντεία που σίγησαν).

γ.- "Περί του Ε του εν Δελφοίς" (Επτά ερμηνείες για το Δελφικό Έψιλον).

Έναρξη Κύκλου την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009.

Ως διδακτικό βιβλίο χρησιμοποιείται η έκδοση του Κάκτου.

Εισηγητής Κύκλου: Ιαλυσσός.

Πληροφορίες και Εγγραφές στην έδρα της Σχολής.

Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή στις αρχές κάθε Νέου Κύκλου.

ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ * Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΗΛΙΑΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΟΝ ΥΦΑΣΙ ΠΟΤΑΜΟ ΤΩΝ ΙΝΔΙΩΝ

Αρχαίο Κείμενο:

Ταύτα ως επύθετο Αλέξανδρος, πριν και επί μείζον προελθείν την ταραχήν τοις στρατιώταις και την αθυμίαν, ξυγκαλέσας τους ηγεμόνας των τάξεων έλεξεν ώδε:

«Ορών υμάς, ω άνδρες Μακεδόνες τε και ξύμμαχοι, ουχ ομοία έτι τη γνώμη επομένους μοι ες τους κινδύνους, ξυνήγαγον ες ταυτό, ως ή πείσας άγειν του πρόσω ή πεισθείς οπίσω αποστρέφεσθαι. Ει μέν δή μεμπτοί εισίν υμίν οι μέχρι δεύρο πονηθέντες πόνοι και αυτός εγώ ηγούμενος, ουδέν έτι προύργου λέγειν μοί εστιν. Ει δε Ιωνία τε πρός υμών διά τούσδε τους πόνους έχεται και Ελλήσποντος και Φρύγες αμφότεροι και Καππαδόκες και Παφλαγόνες και Λυδοί και Κάρες και Λύκιοι και Παμφυλία δέ και Φοινίκη και Αίγυπτος ξύν τη Λιβύη τη Ελληνική και Αραβίας έστιν ά και Συρία η τε κοίλη και η μέση των ποταμών, και Βαβυλών δέ έχεται και το Σουσίων έθνος και Πέρσαι καί Μήδοι και όσων Πέρσαι και Μήδοι επήρχον, και όσων δε ουκ ήρχον, τα υπέρ τας Κασπίας πύλας, τα επέκεινα του Καυκάσου, ο Τάναϊς, τα πρόσω έτι του Τανάϊδος, Βακτριανοί, Υρκάνιοι, η θάλασσα η Υρκανία, Σκύθας τε ανεστείλαμεν έστε επί την έρημον, επί τούτοις μέντοι και ο Ινδός ποταμός δια της ημετέρας ρεί, ο Υδάσπης δια της ημετέρας, ο Ακεσίνης, ο Υδραώτης, τί οκνείτε και τον Ύφασιν και τα επέκεινα του Υφάσιος γένη προσθείναι τη υμετέρα Μακεδόνων αρχή; Ή δέδιτε μη δέξωνται υμάς έτι άλλοι βάρβαροι επιόντας; ων γε οι μεν προσχωρούσιν εκόντες, οι δε φεύγοντες αλίσκονται, οι δε αποφυ-γόντες την χώραν ημίν έρημον παραδιδόασιν, η δε τοις ξυμμάχοις τε και τοις εκούσι προσχωρήσασι προστίθεται.

Πέρας δε των πόνων γενναίω μεν ανδρί ουδέν δοκώ έγωγε ότι μη αυτούς τους πόνους, όσοι αυτών ες καλά έργα φέρουσιν. Ει δε τις και αυτώ τω πολεμείν ποθεί ακούσαι ό τι περ έσται πέρας, μαθέτω ότι ου πολλή έτι ημίν η λοιπή εστιν έστε επί τον ποταμόν τε Γάγγην και την εώαν θάλασσαν· ταύτη δε λέγω ημίν ξυναφής φανείται η Υρκανία θάλασσα εκπεριέρχεται γάρ γήν περί πάσαν η μεγάλη θάλασσα. Και εγώ επιδείξω Μακεδόσι τε και τοις ξυμμάχοις τον μεν Ινδικόν κόλπον ξύρρουν όντα τω Περσικώ, την δε Υρκανίαν [θάλασσαν] τω Ινδικώ· από δε του Περσικού ες Λιβύην περιπλευσθήσεται στόλω ημετέρω τα μέχρι Ηρακλέους Στηλών· από δε στηλών η εντός Λιβύη πάσα ημετέρα γίγνεται και η Ασία δή ούτω πάσα, και όροι της ταύτη αρχής ούσπερ και της γής όρους ο θεός εποίησε.

Νύν δέ δή αποτρεπομένων πολλά μέν μάχιμα υπολείπεται γένη επέκεινα του Υφάσιος έστε επί την εώαν θάλασσαν, πολλά δέ από τούτων έτι επί την Υρκανίαν ως επί βορράν άνεμον, και τα Σκυθικά γένη ου πόρρω τούτων, ώστε δέος μη απελθόντων οπίσω και τα νύν κατεχόμενα ου βέβαια όντα επαρθή πρός απόστασιν πρός των μήπω εχομένων. Και τότε δή ανόνητοι ημίν έσονται οι πολλοί πόνοι ή άλλων αύθις εξ αρχής δεήσει πόνων τε και κινδύνων, αλλά παραμείνατε, άνδρες Μακεδόνες και ξύμμαχοι, πονούντων τοι και κινδυνευόντων τα καλά έργα, και ζήν τε ξύν αρετή ηδύ και αποθνήσκειν κλέος αθάνατον υπολειπομένους.

Ή ουκ ίστε ότι ο πρόγονος ο ημέτερος ουκ εν Τίρυνθι ουδέ Άργει, αλλ΄ ουδέ εν Πελοππονήσω ή Θήβαις μένων ες τοσόνδε κλέος ήλθεν ως θεός εξ ανθρώπου γενέσθαι ή δοκείν; Ου μέν δή ουδέ Διονύσου, ακροτέρου τούτου θεού ή καθ’ Ηρακλέα, ολίγοι πόνοι, αλλά ημείς γε και επέκεινα της Νύσης αφίγμεθα και η Άορνος πέτρα η τω Ηρακλεί ανάλωτος πρός ημών έχεται. Υμείς δε και τα έτι υπόλοιπα της Ασίας πρόσθετε τοις ήδη κεκτημένοις και τα ολίγα τοις πολλοίς. Επεί και ημίν αυτοίς τί αν μέγα και καλόν κατεπέπρακτο, ει εν Μακεδονία καθήμενοι ικανόν εποιούμεθα απόνως την οικείαν διασώζειν, Θράκας τους ομόρους ή Ιλλυριούς ή Τριβαλλούς ή και των Ελλήνων όσοι ουκ επιτήδειοι ες τα ημέτερα αναστέλλοντες;

Ει μέν δή υμάς πονούντας και κινδυνεύοντας αυτός απόνως και ακινδύνως εξηγούμενος ήγον, ουκ απεικότως αν προεκάμνετε ταις γνώμαις, των μέν πόνων μόνοις υμίν μετόν, τα δέ άθλα αυτών άλλοις περιποιούντες· νυν δέ κοινοί μέν ημίν οι πόνοι, ίσον δέ μέτεστι των κινδύνων, τας δέ άθλα εν μέσω κείται ξύμπασιν. Η τε γαρ χώρα υμετέρα και υμείς αυτής σατραπεύετε. Και των χρημάτων το μέρος νυν τε ες υμάς το πολύ έρχεται και επειδάν επεξέλθωμεν την Ασίαν, τότε ουκ εμπλήσας μα Δία υμάς, αλλά και υπερβαλών όσα έκαστος ελπίζοι αγαθά έσεσθαι τους μεν απιέναι οίκαδε εθέλοντας εις την οικίαν αποπέμψω ή επανάξω αυτός· τους δέ αυτού μένοντας ζηλωτούς τοις απερχομένοις ποιήσω.»

Απόδοση:

Μόλις επληροφορήθη αυτά ο Αλέξανδρος, προτού αυξηθή ακόμη περισσότερον η ταραχή και η αθυμία του στρατού, συγκαλέσας τους αρχηγούς των σωμάτων είπε τα εξής:

«Επειδή σας βλέπω, ω Μακεδόνες και σύμμαχοι, ότι δεν θέλετε να με ακολουθήσετε εις τους κινδύνους με την ιδίαν προθυμίαν πλέον, δι’ αυτό σας συνεκάλεσα όλους ομού με τον σκοπόν ή, αφού σας πείσω, να σας οδηγήσω πρός τα εμπρός, ή, αφού πεισθώ να σας φέρω πρός τα οπίσω. Εάν μεν λοιπόν είναι αξιοκατάκριτοι οι μέχρι τούδε διεξαχθέντες αγώνες και εγώ ο οποίος σας ωδηγούσα, τότε δεν έχω πλέον να είπω τίποτε. Αφού όμως τώρα εξ αιτίας τούτων των αγώνων η Ιωνία κατέχεται από ημάς και ο Ελλήσποντος και αι δύο Φρυγίαι και η Καππαδοκία και η Παφλαγονία και η Λυδία και η Καρία και η Λυκία και η Παμφυλία δέ και η Φοινίκη και η Αίγυπτος μαζί με την Eλληνικήν Λιβύην και μερικά μέρη της Αραβίας και η κοίλη Συρία και η Μεσοποταμία, και η Βαβυλών ακόμη υπόκειται εις την εξουσίαν μας και το έθνος των Σουσίων και η Περσία και η Μηδία και όσους οι Πέρσαι και οι Μήδοι εξουσίαζαν αλλά και όσους δεν εξουσίαζαν, αι επάνω από τας Κασπίας Πύλας χώραι και αι πέρα του Καυκάσου, ο Τάναϊς, τα πέραν ακόμη από τον Τάναϊν, η Βακτριανή, η Υρκανία και η Υρκανία θάλασσα, και αφού εξεδιώξαμεν τους Σκύθας έως την έρημον, ύστερον δέ από όλα αυτά μάλιστα και ο Ινδός ποταμός ρέει διά μέσου της ιδικής μας χώρας, ο Υδάσπης διά μέσου της ιδικής μας, όπως και ο Ακεσίνης και ο Υδραώτης, διατί λοιπόν διστάζετε να προσαρτήσετε και τα πέραν από τον Ύφασιν έθνη εις το Μακεδονικόν κράτος το ιδικόν σας; Ή φοβείσθε μήπως αντισταθούν εις εσάς και άλλοι βάρβαροι, όταν επιτεθήτε κατ’ αυτών; Αφού μάλιστα άλλοι μέν εξ αυτών υποτάσσονται θεληματικώς, άλλοι δέ τρεπόμενοι εις φυγήν αιχμαλωτίζονται, άλλοι δέ έφυγαν μακράν και αφήνουν εις τας χείρας μας έρημον την χώραν των, η οποία παραχωρείται εις τους συμμάχους και εις εκείνους που προσεχώρησαν εις ημάς αυτοπροαιρέτως.

Δι’ ένα γενναίον άνδρα, όπως εγώ τουλάχιστον νομίζω, δεν υπάρχει κανένα άλλο τέλος των κόπων του παρά μόνον αυτοί οι αγώνες του όσοι εξ αυτών καταλήγουν εις ένδοξα έργα. Εάν δε κανείς από σάς επιθυμεί να ακούση ποίον ακριβώς θα είναι το τέρμα του πολέμου, αυτός ας μάθη ότι ολίγη ακόμη χώρα απομένει εις ημάς προς κατάκτησιν μέχρι του Γάγγου ποταμού και του Ανατολικού Ωκεανού. Εις αυτό το μέρος λέγω εις σας ότι θα ιδήτε αυτόν τον ωκεανόν να συνάπτεται με την Υρκανίαν θάλασσαν, διότι ο μεγάλος εκείνος Ωκεανός περιβάλλει απ’ έξω όλην την γήν. Και εγώ θα δείξω εις τους Μακεδόνας και τους άλλους συμμάχους ότι ο μέν Ινδικός κόλπος συνενούται κατά τον ρούν με τον Περσικόν, ο δε Υρκανικός με τον Ινδικόν. Και από τον Περσικόν κόλπον ημείς θα περιπλεύσωμεν με τον στόλον μας την Λιβύην έως τας στήλας του Ηρακλέους. Από δέ τας στήλας η εσωτερική Λυβύη θα περιέλθη εις την εξουσίαν μας και η Ασία μάλιστα ομοίως όλη, και θα έχωμεν ως όρια της εξουσίας μας εις τούτο το μέρος εκείνα τα οποία ακριβώς έβαλε ο θεός ως όρια και της γής.

Τώρα δέ εάν τραπώμεν προς τα οπίσω, πολλά μεν έθνη πολεμικά θα απομείνουν ελεύθερα πέραν του Υφάσιος ποταμού μέχρι του Ανατολικού Ωκεανού, πολλά δέ μακράν από αυτά πρός βορράν έως την Υρκανίαν θάλασσαν, και τα Σκυθικά φύλα τα οποία δεν είναι μακράν από αυτά, και δι’ αυτό φοβούμαι, εάν επιστρέψωμεν πρός τα οπίσω, μήπως και τα κατεχόμενα τώρα από ημάς μέρη, επειδή δεν είναι πιστά, παρακινηθούν εις αποστασίαν από τα άλλα έθνη τα οποία δεν έχουν υποταχθή από ημάς. Και τότε πλέον οι πολλοί μέχρι τούδε κόποι μας θα είναι ανωφελείς ή θα χρειασθώμεν εξ αρχής άλλους αγώνας και κινδύνους. Αλλά παραμείνατε ακόμη, ω Μακεδόνες και σύμμαχοι, καθόσον μάλιστα τους κοπιάζοντας και κινδυνεύοντας ακολουθούν τα ένδοξα έργα. Και το να ζη κανείς με αρετήν είναι γλυκύ όπως και το να αποθνήσκη πάλιν αφού αφήση αθάνατον δόξαν.

Ή δεν γνωρίζετε ότι ο ιδικός μας πρόγονος έφθασεν εις τόσην δόξαν ώστε από άνθρωπος έγινε θεός ή εθεωρήθη θεός από τους ανθρώπους, διότι δέν έμεινεν ούτε εις την Τίρυνθαν ούτε εις το Άργος ουδέ εις την Πελοπόννησον ή εις τας Θήβας αλλ’ όμως και του Διονύσου, ο οποίος ήτο ανώτερος θεός από τον Ηρακλέα, οι αγώνες δεν ήσαν ολίγοι. Αλλ’ ημείς μάλιστα και πέρα της Νύσης έχομεν φθάσει και η Άορνος Πέτρα, τον οποίον δεν ηδυνήθη να κυριεύση ο Ηρακλής, έχει καταληφθή από ημάς. Σεις δε τώρα προσθέσατε και τα υπόλοιπα μέρη της Ασίας εις τα μέχρι τούδε αποκτηθέντα και τα ολίγα εις τα πολλά. Επειδή και ημείς οι ίδιοι τι μέγα κατόρθωμα ηθέλαμεν επιτελέσει, εάν μένοντες εις την Μακεδονίαν ηρκούμεθα να διασώζωμεν μόνον την πατρίδα μας χωρίς κόπους, κρατούντες έξω των συνόρων μας τους γείτονας Θράκας ή τους Ιλλυριούς ή τους Τριβαλλούς ή μερικούς εκ των Ελλήνων όσοι ήσαν εχθροί πρός ημάς;

Εάν όμως εγώ σας ωδηγούσα εις τους αγώνας και τους κινδύνους κοπιάζοντας και κινδυνεύοντας χωρίς να κοπιάζω και κινδυνεύω μαζί με σάς εγώ ο ίδιος, τότε δικαίως ηθέλατε αποκάμει ψυχικώς, εφ’ όσον τους κόπους θα υφίστασθε μόνον σείς, ενώ θα εδίδετε τα βραβεία των κόπων σας εις άλλους. Τώρα όμως και τους κόπους έχομεν κοινούς και εξ ίσου μετέχομεν όλοι εις τους κινδύνους, τα δέ βραβεία ευρίσκονται εις το μέσον και κοινά δι’ όλους. Διότι και η χώρα αυτή είναι ιδική σας και σεις είσθε διοικηταί αυτής. Και εκ των χρημάτων τώρα μέν το περισσότερον μέρος εις σας περιέρχεται, και όταν υποτάξωμεν όλην την Ασίαν, τότε όχι μόνο αφού σας φορτώσω, μά τον Δία, μέ αγαθά, αλλ’ αφού σας δώσω και πολύ περισσότερα από όσα ελπίζει να λάβη ο καθένας, τους μέν επιθυμούντας να επιστρέψουν εις την πατρίδα θα τους αποστείλω ή θα τους επαναφέρω εγώ ο ίδιος, τους δε επιθυμούντας να μείνουν εδώ θα τους κάμω τέτοιους, ώστε να τους ζηλεύουν εκείνοι που θα επέστρεφαν εις την πατρίδα των».

( Αρριανού «Αλεξάνδρου Ανάβασις», Βιβλίο E΄, Κεφ. 25, Εκδόσεις «Πάπυρος» )

ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ 2009

ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΣΕΙΚΙΛΟΥ - ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΕΥΧΗ

ΖΩΗ - ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
LIFE - DEATH AND REBIRTH

Επιτάφιο Επίγραμμα Σεικίλου (1ος αι. μ.χ.):

ΕΙΚΩΝ Η ΛΙΘΟΣ ΕΙΜΙ.
ΤΙΘΗΣΙ ΜΕ ΣΕΙΚΙΛΟΣ
ΕΝΘΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ
ΣΗΜΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ

Εγώ η λίθος είμαι μια εικόνα.
Με τοποθέτησε εδώ ο Σείκιλος
χάριν αθάνατης μνήμης
διαχρονικό σήμα.

Όσον ζης φαίνου•
μηδέν όλως συ λυπού•
προς ολίγον εστί το ζήν,
το τέλος ο χρόνος απαιτεί.

Όσο ζεις λάμψε,
καθόλου μη λυπάσαι.
Για λίγο διαρκεί η ζωή,
ο χρόνος απαιτεί το τέλος.

ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ
Ο Σείκιλος στην (Μούσα) Ευτέρπη.

Epitaph of Seikilos (1nd century A.D.):

As long as you live, shine;
let nothing grieve you beyond measure.
For your life is short
and time will claim it's toll.

(Translation by zeena61)

Αρχαία Γενέθλιος Ευχή σε Δωρική Διάλεκτο:

Δέξαι ταν Αγαθάν Τύχαν,
δέξαι ταν Υγίειαν,
αν φέρομεν παρα τας Θεού,
αν εκαλέσσατο Τήνα!

Δέξου την Αγαθή Τύχη,
δέξου την Υγεία,
την οποία οφείλουμε στην Θεά
και την οποία Εκείνη προκαλεί!

Ancient Birthday wish in Dorian Dialect:

Receive Good Luck,
receive Health,
wich we owe to the Goddess
who Herself causes it!

Βιντεο-δημιουργία: ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ

Video-creation: HELIODROMION

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΗΝ ΝΥΣΑ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΝΥΣΑΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ:

Αρχαίο Κείμενο:

Ως δε επέμβη τηι Νύσηι Αλέξανδρος, εκπέμπουσι παρ’ αυτόν οι Νυσαίοι τον κρατιστεύοντα σφών, όνομα δε ην αυτώι Άκουφις, και ξυν αυτώι πρέσβεις των δοκιμωτάτων τριάκοντα, δεησομένους Αλεξάνδρου αφείναι τω θεώ την πόλιν. Παρελθείν τε δη ες την σκηνήν την Αλεξάνδρου τους πρέσβεις και καταλαβείν καθήμενον κεκονιμένον έτι εκ της οδού ξυν τοις όπλοις τοις τε άλλοις και το κράνος περικείμενον και το δόρυ έχοντα· θαμβήσαί τε ιδόντας την όψιν και πεσόντας ες γήν επί πολύ σιγήν έχειν. Ως δε εξανέστησέ τε αυτούς Αλέξανδρος και θαρρείν εκέλευσε, τότε δη τον Άκουφιν αρξάμενον λέγειν ώδε:

«Ω βασιλεύ, δέονταί σου Νυσαίοι εάσαι σφάς ελευθέρους τε και αυτονόμους αιδοί του Διονύσου. Διόνυσος γαρ επειδή χειρωσάμενος το Ινδών έθνος επί θάλασσαν οπίσω κατήει την Ελληνικήν, εκ των απομάχων στρατιωτών, οι δη και Βάκχοι αυτώι ήσαν, κτίζει την πόλιν τήνδε μνημόσυνον της αυτού πλάνης τε και νίκης τοις έπειτα εσόμενον, καθάπερ ούν και συ αυτός Αλεξάνδρειάν τε έκτισας την προς Καυκάσωι όρει και άλλην Αλεξάνδρειαν εν τηι Αιγυπτίων γή, και άλλας πολλάς τάς μέν έκτισας ήδη, τας δε και κτίσεις ανά χρόνον οία δη πλείονα Διονύσου έργα αποδειξάμενος. Νύσαν τε ούν εκάλεσε την πόλιν ο Διόνυσος επί της τροφού της Νύσης και την χώραν Νυσαίαν· το δε όρος ό τι περ πλησίον εστί της πόλεως και τούτο Μηρόν επωνόμασε Διόνυσος, ότι δη κατά τον μύθον εν μηρώι τωι του Διός ηυξήθη. Και εκ τούτου ελευθέραν τε οικούμεν την Νύσαν και αυτοί αυτόνομοι και εν κόσμωι πολιτεύοντες· της δε εκ Διονύσου οικίσεως και τόδε σοι γενέσθω τεκμήριον· κιττός γαρ ουκ άλλη της Ινδών γής φυόμενος παρ’ ημίν φύεται.»

Απόδοση:

Άμα έφθασεν ο Αλέξανδρος εις την Νύσαν, απέστειλαν προς αυτόν οι Νυσαίοι τον άριστον εξ αυτών άνδρα, όστις ωνομάζετο Άκουφις, και μαζί με αυτόν τριάκοντα πρέσβεις εκ των επιφανεστέρων συμπολιτών των, δια να παρακαλέσουν τον Αλέξανδρον να αφήση τήν πόλιν εις τον θεόν ελευθέραν. Και εισήλθαν λοιπόν εις την σκηνήν του Αλεξάνδρου οι πρέσβεις και τον εύρον να κάθηται και να είναι σκονισμένος ακόμη από τον δρόμον και μαζί με τα άλλα όπλα να φορή την περικεφαλαίαν και να κρατή και το δόρυ· έμειναν δε έκθαμβοι, καθώς είδαν το πρόσωπόν του, και αφού έπεσαν εις την γήν, έμειναν σιωπηλοί επί πολλήν ώραν. Αφού δε ο Αλέξανδρος τους εσήκωσε και τους συνέστησε να λάβουν θάρρος, τότε ο Άκουφις λαβών τον λόγον είπε τα εξής :

«Ω βασιλεύ, σε παρακαλούν οι Νυσαίοι να τους αφήσης ελευθέρους και αυτονόμους από σεβασμόν πρός τον Διόνυσον· διότι ο Διόνυσος, αφού υπέταξε το Ινδικόν έθνος και εσκόπευε να κατεβή οπίσω εις την Ελληνικήν θάλασσαν (Μεσόγειον), συναθροίσας τους ανίκανους προς μάχην στρατιώτας, οι οποίοι μάλιστα ήσαν και Βάκχοι, κατώκισεν απ’ αυτούς ταύτην δα την πόλιν, δια να υπενθυμίζη αύτη εις τους μεταγενεστέρους την περιπλάνησίν του και την νίκην του, όπως ακριβώς και συ ο ίδιος και την Αλεξάνδρειαν έκτισες πλησίον του όρους Καυκάσου και άλλην Αλεξάνδρειαν εις την χώραν των Αιγυπτίων, και άλλας πολλάς, εκ των οποίων άλλας μέν έχεις κτίσει έως τώρα, άλλας δε θα κτίσης εις το μέλλον, επειδή έκαμες περισσότερα κατορθώματα από τον Διόνυσον. Νύσαν λοιπόν ωνόμασε την πόλιν ο Διόνυσος από το όνομα της τροφού του Νύσης και την χώραν Νυσαίαν· το δε όρος το οποίον κείται πλησίον της πόλεως και τούτο Μηρόν ωνόμασεν ο Διόνυσος, καθόσον, ως γνωστόν, κατά τον μύθον εντός του μηρού του Διός ηυξήθη. Και από τότε κατοικούμεν την Νύσαν ελευθέραν, και ημείς ζώμεν εις αυτήν ως πολίται αυτόνομοι και με κανονικήν πολιτειακήν κατάστασιν· ας έχης δε ως απόδειξιν του ότι αύτη εκτίσθη από τον Διόνυσον και το εξής: διότι, ενώ εις κανένα άλλο μέρος της χώρας των Ινδιών δεν φυτρώνει κισσός, εις τον τόπον μας φυτρώνει.»

( Αρριανού «Αλεξάνδρου Ανάβασις» Βιβλίο Ε΄, Εκδόσεις «Πάπυρος»)

ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ 2009 – ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Β΄ ΜΥΗΤΙΚΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ - ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 5

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Ώρες: 12 - 5 μμ

ΗΡΑ 21/1 – 20/2

* Νόμος Έρωτος *

Θέμα:

«Η Τροφός των Ανέμων και των Ηρώων»

Εξήγησις Ορφέως Ύμνων:

Νεφελών, Βορέου, Ζεφύρου, Νότου, Φύσεως

Δηλώσεις συμμετοχής τουλάχιστον
4 ημέρες πριν από το Σεμινάριο.

Περιορισμένος αριθμός θέσεων.
Δηλώστε έγκαιρα την συμμετοχή σας.

ΥΜΝΟΣ ΗΛΙΟΥ - ΜΕΣΟΜΗΔΟΥΣ * HYMN TO THE SUN - MESOMEDES

Ύμνος εις Ήλιον -Μεσομήδους του Κρητός
2ος αι. μ.χ.

Χιονοβλεφάρου πάτερ Αούς,
ροδόεσσαν ος άντυγα πώλων
πτανοίς υπ' ίχνεσσι διώκεις,
χρυσέαισιν αγαλλόμενος κόμαις
περί νώτον απείριτον ουρανού
ακτίνα πολύστροφον αμπλέκων,
αίγλας πολυδερκέα παγάν
περί γαίαν άπασαν ελίσσων,
ποταμοί δε σέθεν πυρός αμβρότου
τίκτουσιν επήρατον αμέραν.
Σοι μεν χορός εύδιος αστέρων
κατ' Όλυμπον άνακτα χορεύει
άνετον μέλος αιέν αείδων
Φοιβηίδι τερπόμενος λύρα.
Γλαυκά δε πάροιθε Σελάνα
χρόνον ώριον αγεμονεύει
λευκών υπό σύρμασι μόσχων,
γάνυται δέ τέ σοι νόος ευμενής
πολυείμονα κόσμον ελίσσων.

Ύμνος στον Ήλιο

Πατέρα της χιονοβλέφαρης Αυγής,
που το ρόδινο άρμα σου, με των νεαρών
ίππων τις ιπτάμενες οπλές οδηγείς,
αγαλλόμενος με την χρυσή κόμη σου
στο απέραντο άνοιγμα του ουρανού,
συστρέφοντας την πολύστροφη ακτίνα σου,
την περίβλεπτη πηγή της λαμπρότητας
ελίσσοντας γύρω από ολόκληρη τη γη.
Κι οι ποταμοί του αθάνατου πυρός σου
γεννούν την αξιαγάπητη μέρα.
Για σένα ο φωτεινός χορός των άστρων
χορεύει στον άρχοντα Όλυμπο,
διαρκώς ψάλλοντας μέλος ευφρόσυνο,
τερπόμενος με την λύρα του Φοίβου,
και η γλαυκή Σελήνη κατωθέ σου
ηγεμονεύει τον χρόνο με τις εποχές του,
με το άρμα της που το σέρνουν λευκοί ταύροι.
Κι ευφραίνεται ο ευμενής νούς σου,
περιδιαβαίνοντας τον πολύμορφο κόσμο!

Σύγχρονη Απόδοση: Ιαλυσσός.

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΜΟΥΣΑΝ - ΜΕΣΟΜΗΔΟΥΣ * HYMN TO THE MUSE - MESOMEDES

Ύμνος εις Μούσαν - Μεσομήδους του Κρητός
2ος αι. μ.χ.

Άειδε Μούσά μοι φίλη,
μολπής δ' εμής κατάρχου,
αύρη δε σων απ' άλσεων
εμάς φρένας δονείτω.

Καλλιόπεια σοφά,
Μουσών προκαθαγέτι τερπνών,
και σοφέ Μυστοδότα,
Λατούς γόνε, Δήλιε, Παιάν,
ευμενείς πάρεστέ μοι.


Ύμνος στην Μούσα

Ψάλλε, αγαπητή σε μένα, Μούσα,
κι αρχή δώσε στο τραγούδι μου,
αύρα ας έλθει από τα άλση σου
να δονήσει τις φρένες μου!

Σοφή Καλλιόπη, ηγήτειρα
των αγαπημένων Μουσών,
και Συ σοφέ Μυστοδότη,
τέκνο της Λητούς, Δήλιε, Παιάν,
ευμενείς, παρασταθήτε μου!


Hymn to the Muse - by Mesomedes of Crete
2nd century A.D.

Sing, dearest Muse, and
help me start my song.
Let the breeze coming
through your forests
make my soul vibrate!

Oh, wise Calliope,
you the leader of
the gracious Muses,
and You wise Initiator
of the Mysteries,
Latonas son, Delian,
Paean, offer your help,
being favorable to me!

Ιαλυσσός

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ:
Καταρράκτης στην Υπάτη Φθιώτιδας.

"ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ, ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΕΙ ΚΙ ΟΥΔΕΝ ΜΕΝΕΙ"

Τα πάντα ρέουν, βρίσκονται σε κίνηση, προχωρούν και τίποτα δεν κρατάει για πάντα.
Γι΄αυτό και δεν μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι. Μέχρι να βγούμε και να ξαναμπούμε, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και τα νερά του ποταμού, θα έχουν αλλάξει. ( Ηράκλειτος )

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2009 μ.χ. * ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ 2785 α.Ο.

ΕΙΘΕ

Ο ΠΥΡΙΣΠΟΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ,

ΩΣ ΑΝΙΚΗΤΗ ΡΕΥΣΤΗ ΦΩΤΙΑ

ΝΑ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ,

ΚΟΜΙΖΟΝΤΑΣ

ΝΕΟ ΠΑΛΜΟ ΖΩΗΣ,

ΙΕΡΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ,

ΚΕΚΑΘΑΡΜΕΝΟ ΒΙΟ,

ΚΙ ΕΝΘΕΟΝ ΟΡΜΗ !!!

Υ.Γ. ΦΑΥΛΟΥΣ ΔΕ, ΜΗΤΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΥΧΕΙ
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ, ΜΗΤΕ ΕΜΑΣ ΦΑΥΛΟΙ !!!